Drie perspectieven parallel. Wat medewerkers, leidinggevenden en trainers samen laten zien

Waarom één bron te weinig is

Als je medewerkers vraagt hoe het gaat, krijg je een beeld. Belangrijk beeld, maar één van drie. Vraag ook aan de leidinggevende, en aan de trainer die de laatste sessie deed. Nu heb je drie beelden. En bijna altijd verschillen ze.

Die verschillen zijn geen storing. Ze zijn de belangrijkste informatie die je hebt.

Waar de tegenstellingen zitten

In onze data zien we consistent verschil op drie assen. Wat leidinggevenden als doel formuleren, hoort niet altijd terug bij medewerkers als wat gevraagd wordt. Wat medewerkers ervaren als hoofdthema, blijkt bij trainers pas de helft van het verhaal. Wat trainers observeren in de sessie, herkennen leidinggevenden niet altijd in de dagelijkse werkvloer.

Elk perspectief is geldig. En elk perspectief mist wat de andere twee zien.

Wat wij ermee doen

Ons analyseteam legt de drie perspectieven parallel neer. We zoeken naar overlap (waar zijn we het eens?) en tegenstellingen (waar niet?). De tegenstellingen krijgen bijna altijd de meeste ruimte in de rapportage.

Waarom? Omdat overlap bevestigt wat we al wisten. Tegenstellingen laten zien wat we nog niet zagen. En dat is waar de volgende stap ligt.

Praktijkvoorbeeld

Bij één klant vond de directie leiderschap het grootste vraagstuk. Medewerkers vonden werkdruk het grootste vraagstuk. Trainers zagen dat leidinggevenden onder werkdruk niet toekwamen aan leiderschap. Alle drie waar. Startpunt: aan de leiderschapskant, met werkdruk als context. Andere volgorde was op één perspectief gebouwd. Nu ligt hij op alle drie.