Het exitgesprek is te laat. Wat je een half jaar eerder had kunnen zien

Waarom exitgesprekken alleen achteruit werken

In het exitgesprek zit een schat aan informatie. De medewerker vertrekt en heeft niks meer te verliezen, dus vertelt eerlijk waarom. Het probleem: op dat moment is de beslissing al genomen. Wat je hoort, kun je nog toepassen op wie blijft. Op degene voor je niet meer.

Wat we in de data zien

Wij hebben in onze eigen trajecten gekeken naar vertrekkers en hun peilingen in de zes maanden voor uitdiensttreding. Bij het overgrote deel zagen we minstens drie signalen die achteraf logisch waren: een dip op autonomie, een verschuiving in de relatie met de leidinggevende, of een geleidelijk lagere score op ontwikkeling.

Die signalen waren niet dramatisch. Ze verklaarden op zichzelf geen vertrek. Maar in combinatie, over tijd, tekenden ze een patroon af.

Het gesprek dat je wél op tijd voert

Wat wij doen: bij een reeks van drie of meer dips signaleren we het bij de leidinggevende, met de vraag of het gesprek gevoerd is. Niet met namen, wel op teamniveau. De leidinggevende weet dan waar te beginnen, zonder dat de medewerker het gevoel heeft afgeluisterd te zijn.

Retentie is geen cijfer dat je achteraf verklaart. Het is een patroon dat je vooraf kunt zien, als je maar vaak genoeg kijkt.